حکمت ما

نوشته هایی برای جامعه

حکمت ما

نوشته هایی برای جامعه

حکمت ما

در آن سوی خیال، باغیست زیبا و رویایی، که با همه وجودم، اشتیاق رسیدن به آن را، در خود فریاد می زنم...!!!
"اللهم ارزقنی توفیق الجهاد و الشهاده فی سبیلک"



"عصر عاشورا" مقدمه "عصر ظهور" است؛ و پس از حسین(ع)، قرن هاست سربازان زیادی به میدان نبرد رفته اند، و باز هم خواهند رفت ...
در وسعت زمینی که همه جایش کربلا و زمانی که هر روزش عاشوراست...

ای مولا و ای آقای ما، اذن نبرد بده و ما را لیاقت فدایی شدن در مقابل دیدگانت نصیب کن...




طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات
  • ۲ شهریور ۹۶، ۰۸:۴۱ - ماکادا
    عالی

يكشنبه, ۱۱ اسفند ۱۳۹۲، ۰۵:۰۹ ب.ظ

شبکه پویا، لطف رسانه یا چالشی ضد تربیتی ؟!

يكشنبه, ۱۱ اسفند ۱۳۹۲، ۰۵:۰۹ ب.ظ

سال‌های سال پیش، کودکان و نوجوانان و حتی بزرگسالان، مشتری برنامه های کودک و نوجوان سیما می شدند، در حالی که تعداد بسیار کمی برنامه در شبانه روز، به نمایش در می‌آمد. آن روزها با همان تعداد کم کارتون و فیلم کودکانه گذشت و خاطراتش هنوز هم با ماست...

اما، این روزها غیر از شبکه پویا که تقریباً تمام طول شبانه روز را- منظور، زمان بیدار بودن بچه‌هاست- برنامه پخش می کند، شبکه های دیگری نیز، مانند شبکه آموزش و شبکه اول و دوم، این شبکه را در "زحمتی" که می کشد، یاری می کنند. سوای از اینکه سلامت برنامه های ارائه شده از سوی رسانه ملی، چقدر تضمین شده است، باید به این اندیشید که نَفسِ این همه "عرضه بیش از تقاضا"، چقدر می تواند معقول باشد، یعنی واقعاً ساعت‌ها ارائه برنامه کودک از سوی تلویزیون، نیاز هست؟

آیا اگر این برنامه ها قرار است، بچه‌ها را سرگرم کنند، این سرگرم کردن، باید همه روز طول بکشد؟ آیا می شود، بچه‌ها را تا حد زیادی از رفتن به سمت تلویزیون منع کرد؟ جایگزینش در این زندگی آپارتمانی و بسته و ... چیست؟

در این محور، بررسی دو موضوع بسیار لزوم دارد، یکی همین اثرگذاری برنامه ها هست بر نسل کودک و نوجوان ما، که خود، وسعت بی‌نظیری دارد در گستردگی مبحث؛ دیگری، نسل بزرگسالی‌ هست، که پدر و مادری نمی کند!!!،‌ و چنان به فکر تأمین اقتصاد خانواده و یا هر دغدغه‌ای دیگر، "(حتی) به فکر دین و مذهب!" خود است که، تربیت کردن فرزندش را حواله تلویزیونی کرده است که خود ذره‌ای تربیت نشده است، و اگر شده است، با نوع دوستی "خاله خرسه"، یا "گاو نه من شیر" همه چیزش به یک نتیجه ختم می شود، "تربیت کنندگی اشتباه !؟"

شاید برخی از دگراندیشان و منتقدان، این نوع بینش را منکوب کنند، اما واقعیت غیر از این نیست که، تربیت نسل‌های آینده ما، امروزه بیشتر بر همین محور پایدار است، که بچه درسش را بخواند و بعد لم بدهد و فقط برنامه کودک ببیند!(یا سراغ کامپیوتر یا اسباب‌بازی برود) و همین را رمز موفقیت می دانیم؛ ما هم به همین دلخوش هستیم که بچه دلبندمان، درسش را خوانده، رفیق ناباب هم که همراهش نیست، در خانه و کنار ما هم هست، پس دیگر چه نیازی هست به صحبت کردن و فعال کردن ذهن او، برای ارتباط گیری قدرتمند در آینده‌اش و یا دخالت دادن او در جریان زندگی و دنیای حقیقی اطرافش؟

البته یک کودک آرام و بی صدا در خانه، انگار خواسته خیلی از والدین پریشان از کارهای خسته کننده صبح تا شب نیز باشد، و اصولا در ادبیات این نوع والدین، "بچه آرامی داریم" یعنی، بچه ما بچگی نمی کند!

این کودکان، کودکانی هستند که زمان کودکی‌شان غیر از زمان ماست، غیر از زمان بازی‌های پر سر و صدا و خانه‌های شلوغ و خاک بازی و ...، بچه هایی که یاد می گیرند، چگونه مانند بره‌ای آرام و بیصدا گوشه ای کِز کنند و صدایشان هم شنیده نشود، و صدا و سیمای ما نیز مانند "بت‌من" و یک قهرمان بی نظیر، می‌آید و ما را در رسیدن به این هدف مهم، کمک می‌کند..

روند این چاله‌های سرگرم کننده کنده شده در راه تربیت مناسب کودکان و نوجوانان، به ترتیب پیش می آیند. کودکان ما، وقتی از شرِ برنامه‌های سالمِ مخرب!!! آزاد می شوند و بعد از آن بازی های کامپیوتری را رها می کنند،‌ در مرحله بعد به دام اسباب‌های پیچیده‌ای می‌افتند که آن هم برای خودش موضوعی‌ست جدا ...

با این نوشته‌ی شاید ناقص، باید مبحث مهم نحوه سرگرمی بچه‌هایمان را کمی بیشتر تحلیل کنیم و بسنجیم، این نسل تجربه‌ای را می‌آزماید، که قبلاً روی آن کار نشده است، و با شرح حالی که امروز از این نوع تربیت در جامعه برای ما مشهود است، انگار آینده خوبی نیز انتظار آنها را نمی کشد.

تلویزیون، اسباب بازی جذابیست، که بی‌صدا در حال تخریب پایه‌های تربیتی نسل آینده ماست. اسباب‌بازی قدرتمندی که تعدیل رجوع به آن، برای برخی غیرممکن شده است.

 باید برای "تلویزیون و شبکه پویایش" فکری کرد!!!

نظرات  (۱۵)

دلم به حال بچه های این زمونه میسوزه، چه می کشند از دست بزرگترها و افکارشون !
اتفاقا این شبکه خیلی هم عالیه . شما نیاز بچه ها یامروز رو با سی سال پیش مقایسه میکنید ؟ بخاطر همین افکار هست که مردم به ماهواره رو می آرند چون به نیازشون به موقع پاسخ داده نمیشه . اگه همین شبکه کارتونی نباشه بچه ها شبکه پرشین تون و ام بی سی رو نگاه میکنند که در لابلای برنامه هاش هزارو یک بد آموزی و هرزگی رو ترویج می کنند . یادمون باشه اگه واسه بچه هخا برنامه نداشته باشیم خود بچه ها واسه خودشون برنامه ریزی خواهند کرد . ما یاد گرفتیم که اول بلا بسرمون بیاد بعد بریم سراغ علاج که البته دیر خواهد بود !!!
پاسخ:
سلام. البته زوم کردن ما روی شبکه پویا به معنای زوم کردن روی خود تلویزیون هست. متاسفانه چیزی که اینجا به شدت تخریب کننده هست، زیاد پای تلویزیون نشستن بچه ها هست، که حتی تحقیقات پزشکی عوارض زیادی رو براش ثبت کرده...
ما نباید تمرکز فکرمان برای سرگرمی بچه ها روی تلویزیون و تنوع شبکه چرخ بزنه بلکه باید این سرگرمی رو بیرون از تلویزیون تامین کنیم. مشکل ماهواره و شبکه پویا نیست بلکه مشکل خود جعبه جادو هست !!!
با سلام ، بی نام قبلی هستم . فارق از اختلاف نظرم با شما ، از اینکه کامنت من رو خوندید و پاسخ دادید سپاسگزارم . یا علی
پاسخ:
سلام بزرگوار. ممنون از نظر لطف شما. دست علی(ع) به همراهتون
۱۲ اسفند ۹۲ ، ۱۳:۴۲ محمدمهدی باقری
سلام برادر
خدا قوت
واقعا قشنگ بود
احسنت
خیلی خوشحالم که بین این همه وب به شما هدایت شدم
بنده هم وب حقیری دارم
با مطلبی تحت عنوان "عاقبت سخت شوخی زن و مرد نامحرم" به روزم همسنگر
خوشحال میشم قدم رنجه فرمایید و نظر خودتون رو بگویید و اگر لایق دونستید تبادل لینک کنیم
البته اگر لایق دونستید حقیر رو
منتظرتم دادا
امیدوارم که بیای
مواظب خودت باش
یا علی مدد
پاسخ:
سلام. از نظر لطف شما بی نهایت متشکرم. یا علی
۱۲ اسفند ۹۲ ، ۱۹:۳۹ وبلاگ اسرار انتظار
سلام عزیز،
اکثر خانواده های ایرانی به این مشکل دچارند چونکه هردو نفر خانم و آقا شاغل هستند. ولی به نظر شما چاره چیه؟
پاسخ:
سلام بزرگوار...
راهکار دادن برای این موضوع، به نظر خیلی مشکل میاد، چون برنامه ریزی های کلان جامعه کمکی به این محور نمیکنه، به نظر باید هر کسی که به این اعتقاد رسید این مسیر برای تربیت کودکش اشتباهه خودش یه برنامه ای نسبت به نوع زندگی‌اش بریزد...
البته کمی تلاش لازمه، از دور نگاه کردن بهش سخت نشونش میده...
یا حق
سلام علیکم
به بلاگ ما هم سر بزنید
ممنون از شما
یا علی
پاسخ:
سلام. ممنون از لطف شما. بلاگ شما نیز عالی و زیباست. یا حق
خیلی از بچه های امروز ما بچگی نمی کنند...
مادرم از خاطرات کودکیش که میگفت و ان بازی های دست جمعیشان کلی ذوق میکردم...ماهم خاطره داریم اما اندک تر...
نسل های الان و اینده چه؟
چیزی دارند برای بچه هایشان تعریف کنند؟!
پاسخ:
باید برای این نسل بسیار دعا کرد، و بیشتر از دعا برایشان کاری کرد...
سلام دوست عزیز به نظر من عنوان مقله تان مناسب نیست . چالش ضد تربیتی مناسب این شبکه نیست زیرا صدا و سیما همت کرده این زحمت را به خود تحمیل نموده و امکانات سرگرمی سالم برای بچه ها فراهم نموده و اگر بعضی از آن خوب استفاده نمی کنند باید آن را تعطیل کرد؟! یا باید خودمان را اصلاح کنیم! اساسا ابزارهای دنیایی این چنین است، افراط و تفریط برای انسان مضر است نمی شود برای پرهیز از زیان و ضرر آن همه چیز را کنار گذاشت . یا علی
پاسخ:
سلام. البته کاش واژه "لطف رسانه" هم بیان می فرمودید. حرف شما هم البته درست هست. گاهی اشکال در نوع استفاده نیز هست.
تشکر
۲۷ اسفند ۹۲ ، ۱۸:۰۶ دکتر نصر اصفهانی
باعرض سلام
پاسخ گوی سوالات وشبهات اعتقادی هستیم.


http://nasr1212.blogfa.com/
۰۵ دی ۹۳ ، ۱۰:۱۰ ... حسینی ...
سلام بزرگوار
یادم می آید وقتی به مسجد می رفتیم ما و بچه ها یک گوشه می نشستیم و در مورد سینه زنی امام حسین(ع) و عزاداری حرف می زدیم و تمام همتمان این بود که مثلا ما خرما را بگردانیم قندانی به دست بگیریم و ....

اما در این روزها بچه ای در مسجد نمی بینم یا اگر کودکی به همراه بزرگترها به مسجد بیاید یک تبلت یا گوشی پیشرفته در دست دارد تا به اصطلاح بزرگترهایش(ساکت یک گوشه بنشیند)...

در یک مرکز پرورشی کار می کردم...یک پسربچه شاگردم بود که مادری پزشک داشت(پدرش را نمی دانم...) آن بچه اولین بار که وارد شد گوشه ای نشست و بدون حرف به آموزشم گوش می داد..کم کم توجه ام را جلب کرد...متوجه شدم کودک از کمبود محبت واقعی رنج می برد...
یک روز به همراه پدرش به کلاس آمد و پدرش اذعان داشت که پسرم برایتان یک نقاشی کشیده و آورده است....
جلوی پدر نقاشی را دیدم...
چه دیدم؟؟؟
عکس یک زامبی...
بعد هم یک اهریمنی...

خودش با افتخار برایم توضیح داد که این زامبیه اینم اهریمنه...
پدرش با لبخند پسرش را بوسید و رفت اما من با دهانی باز به رفتن پدرش نگاه کردم..

کودکی شش ساله به جای زندگی با دنیای پاک کودکانه درگیر دنیای اهریمنی زامبی خوناآشام و... باشد...

متاسفانه کاری نتوانستم بکنم چون پدر و مادر وقت بسیار کمی برای کودکشان داشتند و کودک با تلویزیون و لب تاب تنها می ماند...

پر حرفی ام را ببخشید...

یا حق
پاسخ:
سلام و عرض ادب

متاسفانه کسی نیست که بگه من با این موارد برخورد ندارم ...

دلمون خونه به خدا؛ امیدوارم خدا خودش گره از کار همه ما بگشاید، با ظهور دولت یار "ان‌شاءالله"
۱۶ خرداد ۹۵ ، ۱۸:۲۳ مادر سه نوگل
سلامخوشحالم که عده ای هستن که حرف دل ما رو میزنند


منم با شبکه لعنتی پویا به شدت مشکل دارم
پسر شش سالم از صبح که بیدار میشه دنبال پویا نگاه کردنه
هرچند در روز فقط دو تا سه ساعت اجازه تماشا بهشون میدم
اما درگیریش هست همش میخواد شبکه پویا باشه

آخه کدوم عقل سلیمی قبول میکنه اینهمه کارتون دیدن رو برای بچه ها ؟؟؟

آخه به بچه بگیتلویزیون برای مغز در حال رشدت برای چشمت برایگوشت برای اعصابت ضرر داره نباید بیش از دو ساعت ببینی مگه میفهمه ؟؟
گل گفتید.افرین
آقا جان
چند تا نکته
شما نباید انتظار داشته باشید که تمام وسایلی که میتواند باعث اسیب رسوندن بشه رو حذف کنیم تا خودمون یاکسدیگه ای نماز خون یا درس خون بشه
پخش بیست و چهار ساعته ی تلوزیون یک نوع از امکاناته که قطعا میتون ضرر داشته باشه
مثل کامپیوتر
و مثل کلی وسسله دیگه
مشکل(که خیلی هم عجیب و بزرگ نیست)از جای دیگه اب میخوره
پاسخ:
سلام بزرگوار
قطعا حرف بنده هم این نبود که همه چیز حذف بشه تا ملت نمازخوان و درس خوان بشوند
ما باید روی مدیریت همه فعالیت هامون در حوزه های مختلف تلاش بیشتری کنیم
مثلا قبلاً مگه 24 ساعته برنامه داشتیم؟
امروزه کودکان و نوجونان ما 24 ساعته به کامپیوتر می تونند مشغول بشوند؟
تلویزیون و سهل الاتصال بودن به اون، چیزی هست که در موارد دیگه هم اتفاق بیفته؟


در ضمن،‌ همیشه گروهی هستند که تا یک مشکل رو عنوان می کنیم،‌ می گویند مشکل از جایی دیگه اب می خوره!!!! و این نوع برخورد، بهترین راه شده برای فرار از حل یک مشکل دیگه...
ما سهل الاتصال بودن تلوزیون رو در خیلی جاهای دیگه مثل گوشی یا حتی اسباب بازی داریم
اما تونستیم جلوی رسیدن ضرر از اونا به خودمونو بگیریم
با محدود کردن خودمون نه محدود کردن اونا!!
منظورم ازمحدود کردن اونا عمل کردن به طور کلیه
و منظورم از محدود کردن خودمون عمل کردن به طور شخصیه
چون ممکنه در جایی که ما از اونا ضرر میبینیم کس دیگه ای سود ببینه(اینترنت)
در بعضی مواردم مثل بیست و چهار ساعته شدن شبکه پویا که ایراد از اون اونوره
بیشتر به گزینه دوم بپردازیم نه (فقط)ابراز ناراحتی از اونور
این مورد اخر تو بعضی نظرات هس

(من هم از از جمله ی مذکور که کلا مشکل رو به منطقه ی دیگه ای ارجاع میده خوشم نمیاد و شاید باید از جمله ی دیگه ای برا رسوندن مطلبی که کمی فرق داشت استفاده میکردم)


پاسخ:
حرف شما متین و صحیح هست دوست عزیز
اما یه چیزی رو مد نظر قرار نمی دهید. اینکه فاصله ایده ال تا واقعیت اینجا زیاده...
یعنی ما خودمون با این تفکر مورد مشکل نیستیم. مورد مشکل بچه ها هستند که اصلا برنامه ریزی سرشون نمیشه، در ضمن معضلات مشغله و اعصاب خوردی والدین رو هم اضافه کنید اونوقت می بینید که بهترین اتفاقی که می افته دراز کشیدن بچه ها در ساعات طولانی و متوالی جلوی تلویزیون هست...
من هم بر این اعتقادم که محدودیت این شکلی در حد و مرز گذاشتن برای پخش، کار ناقص و نارسایی هست و باید از خودمون مشکل رو حل کنیم. ولی در کف زندگی اجتماعی و خانوادگی ما تقریبا در این زمان ممکنه خانواده های انگشت شماری باشند که بتونند این کار رو انجام بدهند...
منم دقیقا به همین خاطر میگیم عامل مشکل ما چیز دیگه ایه
شاید بشه اسمش رو گذاشت مشکل خوانواده ها در کنترل کودکان.
پاسخ:
این حرفتون رو قبول دارم ...

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی